O Kaszubach mówi się niewiele, choć i tak więcej niż jeszcze kilka dekad temu! To oprócz krainy geograficznej określenie grupy etnicznej zamieszkującej wschodnią część Pomorza Zachodniego, która, mimo trudnej i złożonej historii przetrwała do naszych czasów. Choć żyjemy w bardzo dynamicznych czasach i kultura ludowa, zwłaszcza ta o charakterze wiejskim szybko znika z krajobrazu tej części świata, to jednak są takie miejsca, gdzie jest ona zapisana i dostępna dla odwiedzających z zewnątrz. Jednym z takich miejsc, w kontekście Kaszubów, jest Muzeum Kaszubski Park Etnograficzny we Wdzydzach. Zostało tu relokowanych około 50 obiektów architektonicznych z Kaszubów, które do dziś zachwycają. Można to miejsce opisać jako okno do świata Kaszubów, który wraz z „nowymi” czasami powoli odchodzi w niepamięć. Cudowna, wiejska architektura ludowa, którą tu można spotkać jest zachwycająca.
KASZUBI
To pozostałość po plemieniu Pomorzan, którzy niegdyś zamieszkiwali u południowych wybrzeży Morza Bałtyckiego. Choć niełatwo ich jednoznacznie usystematyzować, to jednak najczęściej określa się ich mianem ludność pomorską żyjącą na wschodzie Pomorza Zachodniego, aż po Gdańsk.
W toku dziejów, ilość Kaszubów malała, a język kaszubski stopniowo zamiera (choć czynione są liczne starania by go utrzymać przy życiu). Jeśli odwiedziliście kiedyś takie miasta jak Bytów, Lębork czy Kartuzy – to to właśnie serce Kaszubów. Za odłam Kaszubów uważa się również Słowińców, którzy pomieszkiwali niewielką część wymienionego obszaru, a dziś na tym obszarze funkcjonuje Słowiński Park Narodowy (między Ustką a Łebą).
Na Kaszubów i kaszubskość warto jeszcze spojrzeć przez pryzmat zanika innych grup etnicznych (plemiennych), które finalnie złożyły się na utworzenie narodu Polaków. Takich grup etnicznych/plemiennych niegdyś było więcej – Polanie, Wiślanie, Lędzianie, Goplanie, Ślężanie itd Zauważmy, że te grupy rozpłynęły się w państwie polskim, wymieszały, zatracając przy tym swoją odmienność, i utworzyły nowoczesny narodów – Polaków! Ich już nie ma, opowiada się o nich na lekcjach historii i wykładach o tematyce regionalnej w odniesieniu do bardzo odległego horyzontu czasowego, rzędu tysiąca lat. Natomiast Kaszubi wciąż posiadają swoją odrębność, wciąż istnieje język kaszubski – to swojego rodzaju ŻYWY FENOMEN ETNOGRAFICZNY!
WDZYDZE!
To pięknie położona wieś, pośrodku jezior, które układają się tutaj w kształt krzyża.
Na krawędzi jednego z nich w 1906 roku Izydor i Teodora Gulgowscy założyli coś co w późniejszym czasie przekształciło się w dzisiejszy skansen. Dziś odwiedzany jest bardzo licznie i to absolutnie nie dziwi – wystarczy odwiedzić to miejsce samemu i wszystko będzie oczywiste!
KASZUBSKA WIEŚ
Drewniana architektura, jaka została tutaj zebrana i zatrzymana w czasie, zachwyca. Znajdują się tu obiekty zarówno świeckie jak i drewniany kościół. Najstarszy obiekt pochodzi jeszcze z XVII wieku, najnowsze chaty to początek XX wieku.
Obiekty są opisane, do większości można wejść, a przy niektórych można spotkać opiekunów, którzy chętnie odpowiedzą na pytania gości.
Na zwiedzanie tego miejsca spokojnie można przeznaczyć 2 godziny, ale dla tych bardziej dociekliwych to i 3h będzie za mało. Na miejscu jest również restauracja z tradycyjnym, kaszubskim menu.
GALERIA!
Zapraszam do oglądania galerii ze skansenu we Wdzydzach! Część zdjęć pochodzi z aparatu fotograficznego, a cześć jedynie z telefonu komórkowego i posiada obniżoną jakość. Wybaczcie
Wnętrze kościoła:
