Polskie partie Gór izerskich są Polakom dość dobrze znane, ale czeskie niestety już bardzo słabo. A jest co podziwiać! Matka Natura wypreparowała tu wiele niesamowitych miejsc. Są tu wielkie, zbudowane z granitu szczyty z punktami widokowymi oraz liczne wodospady. Dziś podejrzymy jedno z takich miejsc – szczyt Ořešník górujący nad miejscowością Hejnice.

Polskie „Izery” są w porównaniu z czeskim o wiele mniej urozmaicone jeśli chodzi o ich rzeźbę. Co jest tego przyczyną? Oczywiście geologia, a dokładnie to różnica w budowie geologicznej. Po naszej stronie pasmo zbudowane jest głównie ze skał metamorficznych tj. gnejsów oraz łupków łyszczykowych.

Są to skały mniej odporne na wietrzenie i erozję niż granit, z którego to zbudowane są w większości Izery po czeskiej stronie granicy. Nie oznacza to również, że my nie posiadamy „granitowych” Gór Izerskich, owszem, np szczyt Ciemniaka z Bobrowymi Skałami (nad Górzyńcem) jest na to najlepszym przykładem.

Na powyższej mapie geologicznej kolorem czerwonym oznaczono granit. Przypatrzcie się przebiegowi granicy, a od razu zobaczycie o ile większą część w czeskich Izerach stanowi właśnie ta skała/ten kolor.

To właśnie odporność granitu jest odpowiedzialna za …

… to co możecie ujrzeć na zdjęciach powyżej (Frýdlantské cimbuli) czyli znacznej wielkości, strome skalne ściany i wypreparowane, gołe, skaliste szczyty oraz głębokie doliny potoków. Robią wrażenie?! Turyści przyzwyczajeni do „stonowanych” polskich Gór Izerskich (z wyjątkiem okolic Wysokiego Kamienia) mogą być zdziwieni.

Bardzo istotną różnicą ze względów przyrodniczych (ale i estetycznych) jest również występowanie w czeskich Górach Izerskich lasów liściastych, przede wszystkich buczyn. Monokultury świerkowe również tutaj spotkamy i to również na znacznych obszarach, ale procentowo większy udział stanowią lasy liściaste niż po polskiej stronie.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Ořešník również porośnięty jest buczyną, a spora część drzewostanu jest już dość wiekowa. Krajobraz może przypominać ten, który znamy z Góry Chojnik w polskich Karkonoszach – Stare buki pospolite rosnące na granitowym, stromym głazowisku/gruzowisku.

Możemy tu spotkać również tak ciekawy gatunek drzew jak cis czerwony.

Ořešník!

Jednym z takich granitowych szczytów z wyjątkowej urody punktem widokowym jest nasz tytułowy bohater Ořešník (którego spolszczyć możemy na Orzesznik).

Rzuca się w oczy już z daleka!

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

SKĄD RUSZYĆ?

Najlepszą lokacją „wypadową” są Hejnice lub Ferdinandov, można również dotrzeć na tą górę ze Smedawy (część miejscowości Bily Potok) przez kilka innych szczytów.


Z Hejnic, idąc czerwonym szlakiem, trzeba pokonać dystans około 3,5 km by stanąć obok krzyża.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Szlak jest bardzo ciekawy ze względu na stare dęby i buki jakie można podziwiać po drodze, wąską ścieżkę i ogromną ilość granitowych głazów jakie ścielą się praktycznie wszędzie.

Mniej więcej w połowie drogi, można odbić ze szlaku w prawo, w krótką odnogę prowadzącą na urokliwe skałki gdzie można odpocząć i posilić się, oraz podziwiać spękania oraz rozpad wielkich granitowych bloków skalnych (na mapie oznaczone wysokością 580).

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

ATAK SZCZYTOWY!

Na około 400 metrów od wychodni skalnych z punktem widokowym zabezpieczonym barierkami, który mogliśmy obserwować już z dołu znajduje się tablica informacyjna oraz drogowskaz i ławeczka.


Tu trzeba odbić w prawo i podążać za czerwonymi w białej obwódce trójkątami na skałach i drzewach wskazujących szlak na punkt widokowy.

Szczyt ma 800,1 m n. p. m. wysokości bezwzględnej oraz około 420 metrów wybitności względem Hejnic.

Aby dostać się na punkt widokowy trzeba jeszcze …

… pokonać małą wspinaczkę po skalnych stopniach, w asyście klamer i poręczy.  Wejście zostało bardzo dobrze przygotowane i zabezpieczone tak by nawet dzieci (co po odważniejsze i sprawniejsze) dały sobie radę. Zresztą sami zobaczcie, na powyższym nagraniu widać wszystko 🙂

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Metalowe poręcze pochodzą z 1898 roku, ale w roku 2000 zostały odnowione.

PANORAMA!

Widać stąd prawie 250-stopniową panoramę. Można wypatrzeć elektrownię Turów koło Bogatyni …

wieżę widokową na najwyższym szczycie całych Gór Izerskich – na Smreku …
(o Smreku pisaliśmy tu -> Król czeskich Gór Izerskich – Smrk!

miasteczko u podnóża – Hejnice …

a w Hejnicach Sankturium Najświętszej Marii Panny, miejsce pielgrzymek, …

wychodnie granitowe z punktem widokowym i krzyżem Palicznik, o których pisaliśmy w przeszłości -> Czeskie Izery. Skąpany w jesiennym słońcu Paličník, i które również warto odwiedzić, …

i jeszcze całe mnóstwo innych obiektów i punktów 🙂

KRZYŻ

Krzyż na szczycie pojawił się w 1813 roku za sprawą braci z zakonu franciszkańskiego. W 1819 roku podczas odbudowy zginęło dwóch zakonników, spadli w przepaść.

Niedaleko szczytu znajduje się krzyż upamiętniający osobę o nazwisku Opićka, ale niestety nie udało się nam ustalić kim była ów persona. Bardzo możliwe, że był to wspinacz albo alpinista z regionu.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

BUCZYNA

Wspominaliśmy już na wstępie o bardzo cennych lasach bukowych, które występują w tym obszarze. Pamiętajcie, że szczyt i jego zbocza wchodzą w skład narodowego rezerwatu przyrody Jizerskohorské bučiny. Uszanujcie należycie ten kawałek świata! Zresztą każdy inny również na to zasługuje…

GEOLOGICZNIE?

Mimo, że szczyt mieści się w obrębie czerwonego koloru z mapy geologicznej zamieszczonej na początku artykułu, oznaczającego granit karkonoski, zbudowany jest głównie z granodiorytu. Jest to skała zbliżona wyglądem (obydwie to kwaśne skały magmowe/głębinowe) do granitu i nie jest łatwym odróżnienie jej od granitu przez laika. Podstawową różnicą jest obecność skaleni wapniowych zamiast skaleni potasowych, które występują w granicie karkonoskim. Ale granit karkonoski również tutaj się znajdzie, a charakterystyczne dla niego skalenie potasowe rzucają się w oczy.


CO DALEJ?

Zejść można albo czerwonym do Hejnic, albo w przeciwnym kierunku, na Vodopád Velký Štolpich i stamtąd zejść żółtym szlakiem, urokliwą, bardzo głęboką i stromą doliną potoku Černý Štolpich.

Co myślisz po przeczytaniu tego artykułu? Dodaj swój komentarz

Podobało Ci się? Polub artykuł lub podziel się nim na facebooku!

About Author

Świat naokoło jest niewyobrażalnie ciekawy, a ciekawość nie ma końca! Dlatego wychodzę z domu codziennie, bo każdy jeden dzień można zamienić na wiele odkryć. Kolekcjonuję doznania, kolory, smaki, przygody i emocje. Od 2016 roku dzielę się tymi kolekcjami będąc przewodnikiem terenowym po Sudetach ...

Comments are closed.

WYSZEDŁ Z DOMU - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE ®
Przejdź do paska narzędzi