Nam Polakom Góry Opawskie kojarzą się przede wszystkim z Głuchołazami i Biskupią Kopą. Niewielu z nas wie, że Góry Opawskie nie są wcale osobnym pasmem górskim, a jedynie częścią pasma górskiego Jesioników (Jeseniky), których ogromna większość znajduje się po czeskiej stronie granicy, a gdyby nie liczyć Gór Opawskich co całość pasma była by po czeskiej stronie.

Najwyższym wzniesieniem w ich obrębie jest Góra Poprzeczna (czes. Příčný vrch) wznosząca się ponad miasteczkiem Zlate Hory, od którego wzięła się czeska nazwa odpowiadająca Górom Opawskim czyli Zlatohorská vrchovina.

DSC_7458

Widok z Góry Poprzecznej na Zlate Hory

Jej wysokość to 975 m n. p. m. Szczyt zalicza się oczywiście do Korony Sudetów.

Góra była źródłem bogactwa już od średniowiecza. Przekopywano ją we wszystkich kierunkach w poszukiwaniu … złota, i to z pozytywnym skutkiem. Oprócz niego eksploatowano tu również złoża miedzi, ołowiu i pirytu. Kopalnie funkcjonowały tu aż do 1993 roku, wtedy też zostały zamknięte.

DSC_7469

Sztolnie pogórnicze w południowym zboczu Poprzecznej Góry

W okresie jej eksploatacji wydrążono ponad 120 kilometrów łącznej długości szybów i chodników !!!

DSC_7465

Charakterystyczne dla górnych partii Góry Poprzecznej są wielkie padoły będące pozostałościami po wydobyciu rud.

Wloty do większości szybów zostały zasypane i zabezpieczone odpowiednimi oznaczeniami oraz ogrodzone płotami. Jest ich tam całe mnóstwo.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Poniżej głównej części wydobywczej i większości szybów znajdował się niegdyś niewielki przysiółek należący do miejscowości Horni Udoli znajdującej się około kilometr poniżej.

zlaehory

Kaplicę oznaczyłem czerwonym kółkiem. Dlaczego jest podpisana inaczej? O tym na samym dole tekstu.

Wybudowano w nim niegdyś kompleks czterech kaplic, (również i po to aby górnicy pracujący pod ziemią mogli w niej modlić się o bezpieczny powrót do pracy) oraz karczmę i kilka innych budynków górniczych. Przysiółek strasznie się posypał (w głównej mierze został zdewastowany) po II wojny światowej i do dzisiaj jedynym co stoi na jego miejscu oprócz drzew są ściany największej z kaplic – kaplicy św. Anny.

detail_img.php

Przedwojenne zdjęcie przysiółka z kaplicami (po prawej stronie) oraz źródełkiem karczmą (po lewej stronie)

Oprócz niej można znaleźć resztki fundamentów i piwnic po budynkach.Wybudowano ją na polecenie biskupa Karola Ferdynanda w XVII wieku (dokładnie w 1655 roku), ale wielokrotnie była niszczona i swój obecny wygląd (to co z niego zostało) zawdzięcza odbudowie z 1888 roku po wcześniejszym spaleniu. Wnętrze zdobiły rzeźby pochodzące z warsztatu Kutzera.Jeszcze przed II wojną światową prowadziła tędy droga pielgrzymkowa w kierunku Sanktuarium Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych położonego niedaleko Zlatych Hor.

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Ruiny są bardzo urokliwe, zwłaszcza w środku lata, gdy zewsząd napada na nie zieleń pobliskich drzew. Powoli przyroda przejmuje jednak nad nią kontrolę, pnącza wspinają się coraz wyżej i wyżej. Cegły opuszczają swoje miejsce w szeregu i padają na wznak.  .  Niewiele jej już zostało.

Jeszcze kilkanaście lat temu uważano że ruiny które przetrwały do czasów dzisiejszych to ruiny innej kaplicy – św. Marty. Dopiero porównania ze zdjęciami sprawiły że na mapach poprawiono błąd i pojawiała się już na nich kaplica św. Anny.

Co myślisz po przeczytaniu tego artykułu? Dodaj swój komentarz

Podobało Ci się? Polub artykuł lub podziel się nim na facebooku!

About Author

Świat naokoło jest niewyobrażalnie ciekawy, a ciekawość nie ma końca! Dlatego wychodzę z domu codziennie, bo każdy jeden dzień można zamienić na wiele odkryć. Kolekcjonuję doznania, kolory, smaki, przygody i emocje. Od 2016 roku dzielę się tymi kolekcjami będąc przewodnikiem terenowym po Sudetach ...

Leave A Reply

Znajdż nas na facebook'u
WYSZEDŁ Z DOMU - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEŻONE ®
Przejdź do paska narzędzi